De laptop |
649 views | ||
| door -_K4RM1NAT0R_- op di. 26 jan. 10 om 19:23 | |||
|
');
// --> Elektronische apparatuur is niet mijn beste vriend of misschien is het wel omgekeerd. Het zal wel de tweede optie zijn die het beste weergeeft hoe de vork in de steel zit, het dekseltje op het potje past of hoe je dat ook mooi zegt. Een bescheiden anderhalf jaar geleden kocht ik met mijn zuurverdiende spaarcentje een fantastische formidale super-de-luxe laptop aan bij Carrefour. Ongeveer een jaar later was deze laptop al meermaals blootgesteld aan wat mijn vrienden graag verwoorden als de ziekte van Laurens. Een ziekte die alles wat fragiel, elektronisch of enigszins menselijk beïnvloedbaar is aantast, waaronder dus ook een laptop, mijn laptop dus ook. Maar soit. De reeds opgelopen schade waren 2 missende toetsen, was bedekt met krassen, viel zo goed als elke avond uit mijn bed omdat ik in slaap viel met mijn laptop bovenop mijn biertonnetje. Ook mijn stroomkabel begon zich zelf letterlijk bloot te geven wat uiteindelijk tot kortsluiting leidde. Zo inventief als ik was dacht ik met mijn minuscule brein dat met moeite logisch redeneert, ik knip wel een andere kabel in twee en maak met andere verknipte adapterkabels wel een (magneet voor kortsluiting/kabel). Hahaaa, opgelost? Ja en nee. Voor een tijdje toch en af en toe een mooie vonk van een kabel die kortsluiting maakte maar who cares? De laptop werkt. Op een dag zat een kameraad bij mijn thuis op mijn kamer met een geur die iets wegheeft van een immens grote voorraad camembert. Ik steek de kabel in mijn laptop en er springen vonken uit, niet normaal! Vraagt mijn maat doodserieus: "Laurens, wilt gij uwe laptop kapot?" Mijn miezerige brein kon alleen maar ja antwoorden. En de stoere ik vlamde letterlijk de kabel er nog eens in. Laptop dood. Mama boos, ik bijna dood. " EN JA DA KOMT ERVAN ALS GIJ UWE LAPTOP MEE IN U BED NEEMT EN DIE ELKE AVOND UIT U BED LAAT VALLEN", hoor ik ze nog zo zeggen. Ik breng mijn geliefkoosd laptopje binnen, net voor de feestdagen. Ik vraag hoe lang ik hem kwijt ben. Zeker drie weken zegt de verkoper die duidelijk laat merken dat hij niet blij is met zijn job, alleen het salaris houd hem daar. Pfff, 3 weken denk ik in mijn eigen, best lang voor een computerverslaafde als ik. Vier weken later, kreeg ik telefoon. Veel te vroeg op de dag naar mijn zin, voor een zaterdag althans. - Hallo met Laurens Meeus. * Goedendag meneer, u spreekt met Ingrid van Carrefour Diest. - (slaapdronken * Euuuuh ja, u had uw laptop binnengebracht bij ons voor herstelling? - Dat klopt. * Die is gemaakt. - WOOOHOOOO, mag ik hem nu komen halen? * Tuurlijk meneer. - Ok, bedankt. * Graag gedaan. Tot zover deze geweldige dialoog onder invloed van men eigen slaap. Ik met het fietsje naar de Carrefour. Ik zeg mijn naam en zie 2 vrouwen giechelen. Vraagt een van de twee omdat ze simpelweg niets beter te doen hadden. Bent u de persoon die daarstraks gebeld is? Ik zeg tuurlijk ja. Ah ok dan toch dus. Fijn hoor, lachen met een slaapdronken mens. Snel die papieren tekenen dacht ik en wegwezen? Maar ik had iets wat zij niet hadden, mijn laptop. En dat maakte mij blij. Wacht maar tot volgende keer, verkoopstertjes van mijn voeten. Wacht maar tot volgende keer.... |
|||
Tags: Carrefour, laptop, verkoopster, verkoper |
|||









