register Paswoord vergeten?
Zoeken

Beschikbare opties bij deze post

Facebook



Gerelateerde posts
blog

De ogen van een wolf

text
86%86%86%86%
654 views
door Sylar op ma. 26 apr. 10 om 21:21


Of je nu nog naar school gaat, al gaat werken of simpelweg de hele dag van het goede weer zit te genieten, je komt vrijwel vanalles tegen. Grotendeels zonder dat het je in eerste instantie opvalt, weliswaar, want onze beperkte aandacht hindert ons om alles terzelfdertijd te kunnen verwerken. Helaas, want als we allemaal met minstens één almachtig observerend oog geboren zouden worden, zouden we iedereen kunnen doorgronden die ons pad kruist en onbewust naar aandacht smeekt. De mogelijkheid om de mens vanuit een geheel ander perspectief te bekijken, hun wildste dromen en diepste verlangens op ieders gezicht af te lezen.

Hoe je het echter draait of keert, het besef dat we dieren zijn moet er wel degelijk zijn. Net zoals de rest van de mensheid worden we biologisch gestuurd door de natuur en sociologisch geëvalueerd binnen onze leefkringen. Het psychologische engagement hiertussen uit zich op introspectieve wijze met betrekking tot onszelf en de medemens. Wat voor dieren zijn we dan eigenlijk? Zijn we dan eigenlijk wel nog dieren te noemen? Kunnen we onszelf vlakweg indelen in een soort van cineastische voorstelling van de werkelijkheid waarbij schapen en wolven al mekkerend en huilend een toneelstuk opvoeren?

De schapen zijn de mensen die zich op een verplichte wijze conform te gedragen aan de normen en waarden die hen opgedragen werden in de samenleving. Zij houden de stroom gaande, hetzij één zonder echte spanning. Dit in tegenstelling tot de wolven die druk weten te zetten, het risico nemen om de regels naar hun eigen vrije wil om te buigen en maar al te graag hun tanden zouden durven zetten in hun eigen vlees en bloed. In de menigte kan je alleen maar schapen zien, die in werkelijkheid zelf in grote hoeveelheden aanwezig zijn. Het is pas als je hun gebit grondig bekijkt, dat de enkele wolven onder ons zich laten opmerken. Het gemekker weerklinkt over de hele wereld, maar als het gehuil van één van die wolven zich in het holst van de nacht laat horen, wordt alles plotseling doodsstil en houden de schapen zich gedeisd.

Stel je nu eens een jong kind voor, voorlopig onschuldig lijkend, dat veilig van achter een barrière staat toe te kijken hoe alles rond zich heen beweegt, hoe de samenleving elkaar ophitst, opgeilt en op bijzondere wijze soms een glimlach of een traan kan veroorzaken. Ooit zal hij of zij een keuze moeten maken hoe door het leven te stappen, maar bestaat die keuze dan niet uit meer dan alleen maar een hoop wol of een stel klauwen? Beats me, maar het zou me ten zeerste verwonderen als er niet meer aan de mensheid zou zijn.

Je hoort mij echter niet zeggen dat er geen schapen en wolven aanwezig zijn, want ze zijn wel degelijke terug te vinden in ons midden. Zachte wol is er in overvloed, scherpe tanden in een gelukkig beperkte mate. Er is echter maar één wolf die een verschil kan maken en zich van de rest weet te onderscheiden. Een wolf wiens gehuil door de tijdstroom van dag en nacht dringt, bladeren en vleermuizen in volle vlucht in tweeën kan splitsen en de harde kern van de Aarde kan doen sudderen.

Ik weet zeker dat de ogen van deze wolf mij op weg kunnen helpen om een benadering te bekomen over het dier dat zich in het binnenste van de mens verschuilt. Goudvissen, antilopen, stieren, leeuwen en tot ieders verbazing misschien zelfs dinosaurussen. Zo sterk geloof ik in het potentieel dat de mens te bieden heeft.

Nu we toch bezig zijn over schapen en wolven, en tevens als afsluiter: de zogeheten trolls, die het internet heden ten dage op een soms shockerende wijze terroriseren, zijn schapen die zich in de virtuele werkelijkheid wolven wanen, en op die manier toch nog enige spanning voor zichzelf weten op te wekken. Die spanning kan min of meer opgevat worden als een orgasme, één door eigen hand gekweekt weliswaar: je voelt je voor amper een minuut oppermachtig, maar net na de daad zakt je moed ter plekke weer in elkaar en voel je je weer een hoopje ellende.

Tags:  blog.ogen.wolf

    rebelator Gepost op ma. 26 apr. 10 om 21:28 1
rebelator
man man
10701 Posts
Karma: 94
Opnieuw wel een mooie blog, al ben ik iets meer fan van je vorige blog die echt prachtig was!
neutral
    wizard Gepost op ma. 26 apr. 10 om 21:46 2
wizard
man man
754 Posts
Karma: 11
Het is pas als je hun gebit grondig bekijkt, dat de enkele wolven onder ons zich laten opmerken.


Mooie zin :) mooi geschreven in zijn geheel, al ben ik niet zo'n voorstander van de mens-dier vergelijking.
neutral
    pt Gepost op di. 27 apr. 10 om 21:28 3
man man
11376 Posts
Karma: 19
Na een tweede poging wat vroeger op de avond is het me toch gelukt deze aandachtig te kunnen lezen. Zit veel waarheid in. Vooral da laatste stukske ^^

Mooi geschreven maar het leest wel ni gemakkelijk. :)
neutral