Naamloos |
614 views | ||
| door antiheld op wo. 14 jul. 10 om 14:04 | |||
|
');
// --> Steeds weer sta je klaar voor me. Zonder verpinken omarm je me telkens weer, in mijn gespannen, vrolijke, vermoeide en treurige momenten. Je weet de juiste lichaamsdelen op de juiste momenten te verwennen. Jouw knuffels vormen steeds weer een hoogtepunt van mijn lange dagen. Als ik bij jou ben, wil ik je nooit meer loslaten; en wat ben ik blij dat ik merk dat dit wederzijds is. Jij brengt mij in hogere sferen, want mijn god, wat ben je teder en zacht. En toch, toch merk ik soms die negatieve invloed die je op me kan hebben. Of beeld ik het me in als ik je zonder woorden hoor vragen: ‘Kom schat, blijf nog even bij me’? En als ik uiteindelijk na lang wikken en wegen besluit om je slechts tijdelijk te verlaten, wil je niets eens afscheid van me nemen. Bovendien sleur je me mee in de ondergang der verslaving. Als ik bij jou ben kan ik amper nog een vin verroeren, en temper je mijn wilde ondernemingsdrang. Maar je weet dat ik niet boos op je kan zijn, daar ben je te verleidelijk voor. Steeds opnieuw maak je het goed, en werkelijk niets kan ervoor zorgen dat we mekaar loslaten in onze intieme momenten. Indien ik ooit verhuis, wees dan maar zeker dat je als eerste met mij meekomt. Ik ben verknocht aan je, mijn beste zetel. |
|||
Tags: luiheid |
|||









