Vodka |
1163 views | ||
| door Reuzenwasbeer op ma. 13 dec. 10 om 00:50 | |||
|
');
// --> Er was eens... Nee, nee, nee, zo gaan we niet beginnen! Op een natte maandag... NEE! Te klassiek! De storm liet vermoeden dat er iets zat aan te komen. SAAI! Laat mij maar: Alle verhalen beginnen als hierboven, maar het mijne begint waar het echt begonnen is. Het begon op het toilet. “Ik drink nooit meer!” kreunde ik, maar vanbinnen wist ik dat ik loog. Ik zuchtte, stond op en stak een sigaret op. En voor de zoveelste keer dacht ik aan haar... Ik wreef over m’n ongeschoren kin. Ik droomde weg over manieren om haar voor mij te winnen. Ik zou versgeschoren, pas gewassen met een of ander chic parfum aan en een bos bloemen in de hand kunnen aanbellen. Of misschien zou ik haar gewoon eens kunnen bellen... Maar ik kan het niet. Wat als ze verhuisd is, een nieuw telefoonnummer heeft, of erger, me afwijst? Het besef zou te zwaar zijn. Het besef dat er geen kans meer is zou me kapot maken, ik zou mezelf erdoor kapotmaken of zij zou mij kapotmaken, het is maar uit welk standpunt je kijkt. Maar ik begin langzaamaan te beseffen dat de vrees voor een soortgelijk besef als gevolg heeft dat er geen kans meer is, en dat mijn vrees dus waarheid wordt. En dat maakt me natuurlijk ook kapot. Dus begin ik meer en meer vanuit een nu of nooit situatie te denken. Ik moet nu handelen, terwijl ik er nog toe in staat ben, Ik moet nu haar hart voor me winnen, voor het te laat is. Ik sta op, neem een besluit en ik ga naar buiten. In de verte hoor ik een vogel fluiten. Ach vogel, mooie vogel, was ik maar als jij. Zefls als geen enkel vrouwtje zich aan je lokroep intresseert kun je nog altijd wegvlucht in vogelvlucht. Zo vrij als een vogeltje zal ik maar zeggen... Ik probeer mezelf wat moed in te spreken, gewoon eens bellen hoe het met haar gaat, een echte confrontatie kan altijd later nog. Gewoon eens bellen om te weten hoe ze reageert op het feit dat ik leef, ik besta en ik aan haar denk. Maar dat is mijn hoofd die die dingen zegt, in mijn hart weet ik dat ze me nooit zag staan, me nooit ziet staan en me nooit zal zien staan. Ze zag me niet op die manier, en nu wil ze me helemaal al niet meer zien. Maar ik moet het weten, ik moet. Maar vandaag is misschien net niet de goeie dag. Ik steek nog een sigaret op, loop naar binnen en haal de fles vodka uit de ijskast. 5 maanden later “Mijn leven kan niet lang duren,” dacht ik terwijl ik al rokend naar de krantenwinkel liep. Het was 6 uur ’s ochtends. Mijn gedachten schoten naar het woord krantenwinkel. Moest Columbus niet per ongeluk in Amerika zijn beland en vandaaruit de tabaksplant meer naar huis had genomen, bestond er niets als een krantenwinkel. Waarom noemt men het niet gewoon een rookwarenwinkel ofzo. Ik kocht een slof bastos en begon neerslachig aan de terugtocht. Maar hoe langer ik liep hoe beter ik me voelde. Want haar huis kwam dichterbij. Eenmaal ik voor haar huis stond herhaalde ik mijn wekelijkse ritueel. Ik stak een sigaret op en staarde naar een raam. Haar raam. Ik nam een diepe trek, inhaleerde en zuchtte de rook uit. Ik zag wat bewegen achter het raam. Een snelle schokkende beweging. Het moest ongeveer rond haar bed gebeuren. De beweging bestond uit twee lichamen, een man en een vrouw. Ik wou stoppen met kijken, maar ik kon niet. Mijn ogen zaten vastgeklonken aan het raam. Ik keek pas weg toen ze stopten. Tot hij klaarkomt dacht ik verbitterd. Ik draaide me om en liep langzaam naar huis. Mijn gedachten gingen aan kruissnelheid. Ik overwoog mijn mogelijkheden. Ik besefte dat die nu heel beperkt waren... Ze zuchtte, Joris was weer eens snel geweest. Te snel vond ze. Gefrustreerd dacht ze aan de tijd dat ze nog van hem hield. Nu bleef ze alleen maar bij hem omdat ze haar kind niet hetzelfde wilde laten meemaken al zijzelf. Een jeugd zonder vader is geen jeugd. Maar desalniettemin voelde ze zich ongelukkig. Ze wreef over haar bolle buik en zuchtte. Wandelde naar buiten en haalde de brievenbus leeg. Binnen vouwde ze de krant open en begon ze te lezen. Bij het regionaal nieuws las ze een overlijdensbericht. Een zelfmoord. Een man uit haar dorp. Ongeinteresseerd las ze het volgend artikel. |
|||
Tags: blog, kortverhaal, alcohol, roken |
|||









