register Paswoord vergeten?

Wat slaat er tegen vandaag?

De topic bevat een vraag waar iedereen zijn antwoord op geeft

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor elberto op vr 06 mei 2016 3:50 pm

L4nc3r schreef:Mijn grootvader die gisterenavond plots gestorven is :'(
Ze hebben hem nog bijna 3 kwartier proberen reanimeren, maar het ging niet meer... :'(


Ben enkele maanden geleden m'n grootmoeder verloren en enkele weken geleden mijn nonkel. Nog nooit een sterfgeval in de familie gehad en dan plots twee keer kort na elkaar.

Het is onbeschrijfelijk hoe triest en kwaad je daar tegelijkertijd van kan worden. Ik heb het nu twee keer meegemaakt en beide keren dringt dat niet tot mij door in het begin. Ik word zelfs eerder kwaad dan droevig. Zo'n vreemd "allé waarom doet gij dat nu", alsof die persoon daar zelf voor gekozen heeft. Ik herinner me nog hoe ik na mijn nonkel's heengaan op het stuur van mijn auto zat te slaan tijdens het rijden. Maar verdriet komt altijd pas de tweede dag, bij mij toch.

M'n grootmoeder zagen we nog aankomen ergens, al kwam het ook wel onverwacht, maar ze was al even op de sukkel zowel mentaal als fysiek. Mijn nonkel daarentegen was 51, plotseling trombose in zijn slaap gekregen en bam gedaan. Het geeft zo'n gevoel van onmacht, iets waar je zelf niets aan kan doen. Ik haat het.

Heel erg veel sterkte.
Afbeelding

Afbeelding

"A tree is judged by the fruit that it bears"
Avatar gebruiker
elberto
Pastoor
Pastoor
 
Berichten: 8959
Karma: 49
Geregistreerd op: vr 04 nov 2005 5:23 pm

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor L4nc3r op vr 06 mei 2016 6:53 pm

elberto schreef:
L4nc3r schreef:Mijn grootvader die gisterenavond plots gestorven is :'(
Ze hebben hem nog bijna 3 kwartier proberen reanimeren, maar het ging niet meer... :'(


Ben enkele maanden geleden m'n grootmoeder verloren en enkele weken geleden mijn nonkel. Nog nooit een sterfgeval in de familie gehad en dan plots twee keer kort na elkaar.

Het is onbeschrijfelijk hoe triest en kwaad je daar tegelijkertijd van kan worden. Ik heb het nu twee keer meegemaakt en beide keren dringt dat niet tot mij door in het begin. Ik word zelfs eerder kwaad dan droevig. Zo'n vreemd "allé waarom doet gij dat nu", alsof die persoon daar zelf voor gekozen heeft. Ik herinner me nog hoe ik na mijn nonkel's heengaan op het stuur van mijn auto zat te slaan tijdens het rijden. Maar verdriet komt altijd pas de tweede dag, bij mij toch.

M'n grootmoeder zagen we nog aankomen ergens, al kwam het ook wel onverwacht, maar ze was al even op de sukkel zowel mentaal als fysiek. Mijn nonkel daarentegen was 51, plotseling trombose in zijn slaap gekregen en bam gedaan. Het geeft zo'n gevoel van onmacht, iets waar je zelf niets aan kan doen. Ik haat het.

Heel erg veel sterkte.

Damn, moet voor u zeker zwaar geweest zijn! :|
Ook voor u uiteraard veel sterkte!

Gij mij was het eergisteren nie makkelijk.
Hij wordt gecremeerd, dus mochten we hem woensdag nog een allerlaatste keer gaan bekijken.
Morgenvroeg dan de begrafenis, en dan kunnen we het stilaan beginnen verwerken.
Ook al is het nu een week geleden, we worden er elke dag opnieuw weer aan herinnerd om alles voor morgen te regelen... :|
Afbeelding
Avatar gebruiker
L4nc3r (oude nickname: Mitsulancer)
Pastoor
Pastoor
 
Berichten: 4117
Karma: 40
Geregistreerd op: za 28 jan 2006 4:31 pm
Woonplaats: Liedekerke

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor Chiesel op vr 06 mei 2016 7:51 pm

L4nc3r schreef:
elberto schreef:
L4nc3r schreef:Mijn grootvader die gisterenavond plots gestorven is :'(
Ze hebben hem nog bijna 3 kwartier proberen reanimeren, maar het ging niet meer... :'(


Ben enkele maanden geleden m'n grootmoeder verloren en enkele weken geleden mijn nonkel. Nog nooit een sterfgeval in de familie gehad en dan plots twee keer kort na elkaar.

Het is onbeschrijfelijk hoe triest en kwaad je daar tegelijkertijd van kan worden. Ik heb het nu twee keer meegemaakt en beide keren dringt dat niet tot mij door in het begin. Ik word zelfs eerder kwaad dan droevig. Zo'n vreemd "allé waarom doet gij dat nu", alsof die persoon daar zelf voor gekozen heeft. Ik herinner me nog hoe ik na mijn nonkel's heengaan op het stuur van mijn auto zat te slaan tijdens het rijden. Maar verdriet komt altijd pas de tweede dag, bij mij toch.

M'n grootmoeder zagen we nog aankomen ergens, al kwam het ook wel onverwacht, maar ze was al even op de sukkel zowel mentaal als fysiek. Mijn nonkel daarentegen was 51, plotseling trombose in zijn slaap gekregen en bam gedaan. Het geeft zo'n gevoel van onmacht, iets waar je zelf niets aan kan doen. Ik haat het.

Heel erg veel sterkte.

Damn, moet voor u zeker zwaar geweest zijn! :|
Ook voor u uiteraard veel sterkte!

Gij mij was het eergisteren nie makkelijk.
Hij wordt gecremeerd, dus mochten we hem woensdag nog een allerlaatste keer gaan bekijken.
Morgenvroeg dan de begrafenis, en dan kunnen we het stilaan beginnen verwerken.
Ook al is het nu een week geleden, we worden er elke dag opnieuw weer aan herinnerd om alles voor morgen te regelen... :|

Time heals wounds my friend
Afbeelding

Yea it's a bad habit but I gotta have it.
Avatar gebruiker
Chiesel (oude nickname: LrNs)
Onwetende
Onwetende
 
Berichten: 1005
Karma: 5
Geregistreerd op: wo 22 jun 2011 2:19 pm

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor Qabesha op za 07 mei 2016 10:05 am

Na enige tijd komt er inderdaad berusting. Ge zult er altijd aan blijven denken, zeker als ze veel hebben betekent in je leven, maar het grote verdriet verdwijnt.

Het zal misschien vreemd klinken, maar probeer een beetje te genieten van deze dagen. Het hoeft niet allemaal verdriet te zijn, denk aan de memorabele herinneringen, de fijne momenten en deel ze.
En ja ik praat uit ervaring, 2 jaar geleden ook mijn peter kunnen afgeven maar ik geloof wel in volgende tekst:



Je moet treuren, maar zolang er iemand aan hen denkt blijven ze een beetje bestaan. De dichtste vorm van onsterfelijkheid imo.
Afbeelding

http://www.intertet.org/sig/1-3-1.png
"To moo or not to moo, that is the cow to decide." ~ nagasy
Avatar gebruiker
Qabesha
Onwetende
Onwetende
 
Berichten: 2983
Karma: 11
Geregistreerd op: za 28 aug 2004 10:52 pm
Woonplaats: Vlaams- Brabant

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor elberto op vr 13 mei 2016 3:53 pm

L4nc3r schreef:
elberto schreef:
L4nc3r schreef:Mijn grootvader die gisterenavond plots gestorven is :'(
Ze hebben hem nog bijna 3 kwartier proberen reanimeren, maar het ging niet meer... :'(


Ben enkele maanden geleden m'n grootmoeder verloren en enkele weken geleden mijn nonkel. Nog nooit een sterfgeval in de familie gehad en dan plots twee keer kort na elkaar.

Het is onbeschrijfelijk hoe triest en kwaad je daar tegelijkertijd van kan worden. Ik heb het nu twee keer meegemaakt en beide keren dringt dat niet tot mij door in het begin. Ik word zelfs eerder kwaad dan droevig. Zo'n vreemd "allé waarom doet gij dat nu", alsof die persoon daar zelf voor gekozen heeft. Ik herinner me nog hoe ik na mijn nonkel's heengaan op het stuur van mijn auto zat te slaan tijdens het rijden. Maar verdriet komt altijd pas de tweede dag, bij mij toch.

M'n grootmoeder zagen we nog aankomen ergens, al kwam het ook wel onverwacht, maar ze was al even op de sukkel zowel mentaal als fysiek. Mijn nonkel daarentegen was 51, plotseling trombose in zijn slaap gekregen en bam gedaan. Het geeft zo'n gevoel van onmacht, iets waar je zelf niets aan kan doen. Ik haat het.

Heel erg veel sterkte.

Damn, moet voor u zeker zwaar geweest zijn! :|
Ook voor u uiteraard veel sterkte!

Gij mij was het eergisteren nie makkelijk.
Hij wordt gecremeerd, dus mochten we hem woensdag nog een allerlaatste keer gaan bekijken.
Morgenvroeg dan de begrafenis, en dan kunnen we het stilaan beginnen verwerken.
Ook al is het nu een week geleden, we worden er elke dag opnieuw weer aan herinnerd om alles voor morgen te regelen... :|


Bedankt, hoop dat alle troep die je dan moet regelen snel geregeld geraakt bij u. Ik heb nu nog het "geluk" dat ik me daar niet mee moet bezighouden. Ik kan me niet inbeelden wat het voor mijn moeder moet zijn. Op zo'n korte tijd, je moeder en je broer verliezen en dan nog al die dasjter moeten opkuisen, zowel administratief als materieel.

Ik vind zo'n gebeurtenissen gelegenheden om iets uit te leren. Bvb. dat je elkaar meer moet opzoeken, iets wat je als adolescent gemakkelijk vergeet met je familie te doen of dat roken een smeerlapperij tot en met is waarmee je je omgeving uiteindelijk veel pijn doet door vroeg te sterven. Maar genieten kan ik toch niet hoor Qabesha. Ik ben blij dat die dagen nu achter de rug zijn. Ik wil nog jaren wegblijven uit dat uitvaartcentrum.

Het heeft me wel veel doen nadenken. Over de dood en ons bewustzijn. Ik geloof niet dat er iets is, dat ons bewustzijn de biologische afbraak van onze hersenen kan overleven op één of andere manier. Maar toch voelt de gedachte dat het allemaal maar materieel is en jouw bewustzijn slechts een extreem kortstondige en toevallige opflakkering is en daarna niets meer. Al jouw ervaringen, heel jouw persoonlijkheid, weg, niets meer. Enkel nog de herinnering in het bewustzijn van andere mensen.

Als het echt zo is, en alles lijkt daarop te wijzen, dan is er eigenlijk maar één grote boodschap: geniet van die beperkte tijd die ge hier hebt!
Afbeelding

Afbeelding

"A tree is judged by the fruit that it bears"
Avatar gebruiker
elberto
Pastoor
Pastoor
 
Berichten: 8959
Karma: 49
Geregistreerd op: vr 04 nov 2005 5:23 pm

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor Qabesha op wo 18 mei 2016 5:42 pm

Elberto, eigenlijk is "genieten" ook niet de juiste term. Maar binnen enkele maanden zal je wel deze momenten waarop iedereen samenzit en herinneringen ophaalt en de overledene herdenkt, koesteren (misschien is dit beter?).
Ik weet toch dat toen mijn peter (grootvader) is overleden, nu 2 jaar geleden, ik me enorm heb opgetrokken aan de sfeer die dagen.
En nu pas, besef ik het belang en het nut ervan. Je mag je niet laten gaan in verdriet en leegte, je moet blijven leven openstaan voor het mooie in het leven.
Misschien zeg (en zag) ik het zo omdat men vriendin hoogzwanger was en op het punt stond te bevallen, maar mij heeft die visie toch door die dagen gesleurd.
Maar ik deel wel je mening dat ik de eerste jaren niet meer in een rouwcentrum wil komen om te rouwen :|
Afbeelding

http://www.intertet.org/sig/1-3-1.png
"To moo or not to moo, that is the cow to decide." ~ nagasy
Avatar gebruiker
Qabesha
Onwetende
Onwetende
 
Berichten: 2983
Karma: 11
Geregistreerd op: za 28 aug 2004 10:52 pm
Woonplaats: Vlaams- Brabant

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor L4nc3r op ma 01 aug 2016 7:57 pm

Vandaag mijn eerste dag gaan werken na mijn 2 weken verlof, krijgt ge direct te horen dat een collega (heftruckchauffeur van 28 jaar) terwijl gestorven is...
De dag voor mijn verlof heb ik nog met hem staan praten. :?
Hij zou blijkbaar gewoon in zijn slaap gestorven zijn. Doet vies omdat ik dat echt niet verwacht had.
Raar ook om op het werk dan dikwijls op zijn werkplaats te moeten passeren, nu je hem er niet meer ziet...
Afbeelding
Avatar gebruiker
L4nc3r (oude nickname: Mitsulancer)
Pastoor
Pastoor
 
Berichten: 4117
Karma: 40
Geregistreerd op: za 28 jan 2006 4:31 pm
Woonplaats: Liedekerke

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor Chiesel op ma 01 aug 2016 7:59 pm

L4nc3r schreef:Vandaag mijn eerste dag gaan werken na mijn 2 weken verlof, krijgt ge direct te horen dat een collega (heftruckchauffeur van 28 jaar) terwijl gestorven is...
De dag voor mijn verlof heb ik nog met hem staan praten. :?
Hij zou blijkbaar gewoon in zijn slaap gestorven zijn. Doet vies omdat ik dat echt niet verwacht had.
Raar ook om op het werk dan dikwijls op zijn werkplaats te moeten passeren, nu je hem er niet meer ziet...

Auw da's pijnlijk.. Wat had ie? Aangeboren hartaandoening waar ie niet van wist ofzo?
Afbeelding

Yea it's a bad habit but I gotta have it.
Avatar gebruiker
Chiesel (oude nickname: LrNs)
Onwetende
Onwetende
 
Berichten: 1005
Karma: 5
Geregistreerd op: wo 22 jun 2011 2:19 pm

Re: Wat slaat er tegen vandaag?

Berichtdoor L4nc3r op ma 01 aug 2016 8:27 pm

Chiesel schreef:
L4nc3r schreef:Vandaag mijn eerste dag gaan werken na mijn 2 weken verlof, krijgt ge direct te horen dat een collega (heftruckchauffeur van 28 jaar) terwijl gestorven is...
De dag voor mijn verlof heb ik nog met hem staan praten. :?
Hij zou blijkbaar gewoon in zijn slaap gestorven zijn. Doet vies omdat ik dat echt niet verwacht had.
Raar ook om op het werk dan dikwijls op zijn werkplaats te moeten passeren, nu je hem er niet meer ziet...

Auw da's pijnlijk.. Wat had ie? Aangeboren hartaandoening waar ie niet van wist ofzo?


Weet ik zelf niets van. Blijkbaar is hij iets voordien wel naar de Slaapkliniek moeten gaan, maar hij zou zijn uitslag nog moeten krijgen...
Toen ik dat hoorde dacht ik direct aan een hartritme-stoornis of mss een onregelmatige ademhaling.
Maar ik weet het niet 100% zeker waaraan hij overleden is...
Afbeelding
Avatar gebruiker
L4nc3r (oude nickname: Mitsulancer)
Pastoor
Pastoor
 
Berichten: 4117
Karma: 40
Geregistreerd op: za 28 jan 2006 4:31 pm
Woonplaats: Liedekerke

Vorige

Keer terug naar Vraag aan iedereen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten

cron