Verhaal zonder naam |
870 views | ||
| door sensationikke op zo. 13 nov. 11 om 17:05 | |||
|
Een kort verhaaltje, als oefening om sterkere personages te creëren. Literair en inhoudelijk zwak, maar hopelijk kan het je toch 'amuseren'. voel je vrij om (opbouwende) kritiek te geven. Zoals iedere dag zou ze ’s ochtends stil opstaan, zodat haar man niet wakker zou worden. Voordat ze brood gaat halen zou ze lief fluisteren: “Schat, ik ga brood halen”. Hij zou iets teruggrommelen waarna zij tevreden vertrok. In de bakker zou zij zoals altijd met een glimlach een grijs brood bestellen, omdat hij het graag at. Zij zou nog snel een babbeltje met de bakkersvrouw doen, voordat zij snel vertrok om zijn ontbijt te maken. Terug thuis zou ze met liefde een ontbijt maken, terwijl ze hem hoorde opstaan. Zij zou hem roepen dat het ontbijt klaar was, waarop hij terugriep dat hij zo daar was. Als hij de keuken binnenstapte zou zij “goedemorgen” zeggen, en hij moe “goedemorgen” terugzeggen. Aan de ontbijttafel zou zij vertellen wat zij vandaag al had meegemaakt, hij zou naar haar luisteren. Voordat ze naar haar werk vertrok, zou ze zeggen dat ze van hem hield. Hij zou haar aankijken en zien aan haar ogen dat ze het meende. Hij zou spijt hebben dat zijn ogen dat niet konden zeggen, en hij zou droevig “ik ook van jou” zeggen. Op haar werk zou zij aan hem denken, hij aan hoe hij haar liefdevolle ogen niet kon beantwoorden. Tijdens de lunch zou zij bij haar vrienden gaan zitten en hen vertellen wat hij allemaal wat niet kon. Hij zou bij zijn vrienden laten vallen dat hij geluk met haar had. ’S Avonds zou zij naar huis snellen, hij zou nog wat op het werk blijven praten. Zij zou druk bezig zijn met het avondeten, hij zou zacht de deur openen. Zij zou hem niet horen binnenkomen, hij zou haar plots omhelzen. Zij zou voelen dat hij van haar hield, hij zou denken hoe hij haar zou kunnen duidelijk maken dat hij van haar hield. Zij zou het eten opdienen, hij zou vertellen hoe zijn dag was geweest. Zij zou naar hem luisteren, hij zou haar aan het woord laten. Na het eten zou zij wat gaan rusten, hij hield zich bezig met de afwas. ’S Avonds zou zij voor de tv liefdevol tegen hem aankruipen en hem haar warmte gunnen. Hij zou zijn arm rond haar heenslaan, droevig dat hij haar niet zoveel warmte kon terugschenken. Voor het slapen zou zij “Slaapwel, schat” zeggen, en hij zou horen dat ze het meende. Hij zou “Slaapwel, schat” zeggen en spijt hebben dat hij het niet met evenveel kracht kon. Zij zou zijn liefde voelen en tegen hem aankruipen, hij zou triest zijn omdat hij haar zijn liefde niet kon laten voelen. Maar het zou anders lopen, want hij had geprobeerd. ’S ochtends zou zij niet meer stil opstaan, hij zou zelf moeten opstaan. Zij zou ook geen brood meer gaan halen, hij moest dat nu doen. Zij zou niet meer met de bakkersvrouw praten, buiten een brood te bestellen zou hij zwijgen. Zij zou geen ontbijt meer voor hem maken, hij moest het zelf doen. Zij zou niet meer naar haar werk vertrekken, hij zou triest de gang inkijken voor hij vertrok. Zij zou niet meer met haar vrienden praten, hij zou over haar zwijgen. ’S Avonds zou zij zich niet haasten, dat moest hij zelf doen. Hij zou zacht de deur openen, zij zou er niet zijn. Zij zou zijn liefde niet meer voelen, hij zou eenzaam aan het eten beginnen. Zij zou niet meer naar hem luisteren, hij zou naar zijn eten staren. Zij zou niet meer even gaan rusten, hij zou de afwas laten staan. ’S Avonds zou zij niet tegen hem aankruipen, hij zou doof naar de tv luisteren. Hij zou naar een deken zoeken, zij zou hem meer warmte hebben gegeven. Voor het slapen zou zij niks meer zeggen, hij zou “slaapwel” tegen het niets zeggen. Zij zou niet tegen hem aankruipen, hij zou krampachtig de dekens om zich heen slaan. En dat omdat hij het had geprobeerd. Zij liep het kantoor uit, hij belde haar op. Hij zei “Ik hou zielsveel van je”, zij zag de auto niet komen. In het ziekenhuis zag zij hem naast haar lopen, hij zag haar op het ziekenbed liggen. Voor zij haar ogen sloot zei ze “Ik hou van je”, hij liet een traan rollen en zei “ik ook van jou”. Zij voelde al zijn liefde, hij wist dat ze het voelde. |
|||
Tags: verhaal, sensationikke, liefde, dood |
|||










